|
Awlad Ahmad 1955-... land: Tunesië taal: Arabisch |
(1955) werd geboren in het arme en woestijnachtige zuiden van Tunesië. Meer dan veertig jaar na de onafhankelijkheid (1956) is de intellectuele en politieke bovenlaag van Tunesië nog steeds een bastion van Franstaligheid. In de heersende context staat Frans voor vooruitstrevendheid en Arabisch voor conservatisme en zelfs islamitisch fundamentalisme. Sinds de onafhankelijkheid is er echter een nieuwe generatie intellectuelen opgestaan die niet gerecruteerd is uit de bovenklasse en die sterk Arabisch gericht is. Teleurgesteld door het uitblijven van economische hervormingen hebben sommigen van hen inmiddels voor het islamitisch fundamentalisme gekozen. Ahmad behoort tot de nieuwe generatie intellectuelen. Hij volgde een opleiding tot docent cultuurkunde en studeerde een jaar psychologie aan de Universiteit van Reims (Frankrijk). Zijn carrière weerspiegelt de ups en downs van de Tunesische politiek: zijn in 1984 voltooide bundel Ballade van de zes dagen was tot 1989 verboden en tijdens de nadagen van het regime van Habib Bourguiba zat hij korte tijd in de gevangenis. Tussen 1987 en 1992 was hij werkloos en verdiende hij zijn brood als freelance journalist. Tijdens deze periode mocht hij echter wel enige bundels publiceren. Zijn weigering om voor het islamitisch fundamentalisme te kiezen resulteerde in nachtelijke bedreigingen en mishandeling. Het politieke tij keerde voor hem definitief toen hij in 1993 door het Ministerie van Cultuur tot `Dichter-Directeur' werd benoemd van het zojuist opgerichte `Huis van de Poëzie'. Deze overheidsinstelling, gevestigd in een historisch pand in Tunis, stelt zich ten doel om via tekstuit-gaven, festivals en lezingen de poëzie een bredere bekendheid te geven. Met hun vrije versvorm zijn Ahmads gedichten `westers' van vorm, maar de inhoud van zijn gedichten is een weerspiegeling van de Tunesische sociaal-culturele werkelijkheid en af en toe verwijst hij naar het klassieke Arabische erfgoed. De dichter houdt ook vast aan de klassieke Arabische schrijftaal in plaats van de moderne omgangstaal, maar op zo'n manier dat het voor iedereen toegankelijk is. Elementen als sociale ontworteling, religieuze gevoelens en vaderlandsliefde kunnen op de Nederlandse lezer een wat gedateerde indruk maken, maar zijn voor zijn eigen publiek actueel. Lichte ironie voorkomt dat de gedichten te log worden. Ook in zijn stijl van voordragen doet Ahmad de cultuur en levenshouding van zijn voorvaderen herleven, hij is zowel troubadour als dichter en draagt zijn gedichten voor uit zijn hoofd. Awlad Ahmad is tegenwoordig de populairste dichter van Tunesië. Auteur: Arnoud Vrolijk |