Dichter

Antonella Anedda 1958-...

land: Italië
taal: Italiaans
(1958) woont in Rome, waar ze ook geboren is en waar ze kunstgeschiedenis heeft gestudeerd. Ze is in 1992 gedebuteerd met de bundel Residenze invernali, waarmee ze meteen drie prijzen gewonnen heeft. In 1997 is Cosa sono gli anni verschenen, een verzameling essays en korte verhalen, in 1998 Nomi distanti, vertalingen en interpretaties van gedichten van onder anderen Zbigniew Herbert, Osip Mandelstam, Ezra Pound, Fjodor Tjoettsjev en Marina Tsvetajeva, en in 1999 haar tweede bundel eigen gedichten, Notti di pace occidentale.
In dit laatstgenoemde boek, waarvan de titel in het Nederlands Nachten van westerse vrede luidt, staat een aantal gedichten waarin gerefereerd wordt aan de Golfoorlog en de oorlog in Kosovo. Daarmee wilde ze haar gevoel verwoorden dat ons kleine westerse wereldje omsingeld is door nog steeds broeiende oorlogen en door een Europa dat niet in vrede leeft, maar in een uit angst gesloten wapenstilstand.
In andere gedichten, zoals in het hierbij afgedrukte ‘Er bestaat geen onschuld in deze taal’, bezingt ze het eiland Sardinië waar haar wortels liggen en waar ze vaak verblijft. Een eiland is voor haar een symbool van de stilte en de vrijheid die, zoals ze zegt, ‘het vasteland niet kent’ en die een gedachte ook tot een eiland kunnen maken.
Haar gedichten roepen persoonlijke herinneringen en beelden op in een dwingende, van alle franje ontdane, poëtische taal. Haar Engelse vertaler Jamie McKendrick schrijft: ‘De opvallendste eigenschap van Antonella Anedda als dichteres is haar vermogen schijnbaar gewone dingen en beelden met een verwarrende existentiële onrust te bekleden.’ Zelf zegt ze over haar poëzie: ‘De werkelijkheid is niet standvastig; ze heeft onze bescherming nodig. Huizen storten in, hele werelden verdwijnen... Taal kan van keer tot keer een gastvrije kuil graven waarin niets overbodig is, een omheining creëren waarbinnen voorwerpen en personen naast elkaar adem kunnen halen, licht kunnen krijgen en kunnen voortbestaan.’


Auteur: Ike Cialona

« terug